IK VIND JE LIEF (FEEST)DAG


Met onze peuterpuber in huis is het vaak gedaan met de rust in huis, vooral de laatste tijd. Hij is zo ontzettend boos! Werkelijk om alles;

Zijn sok zit niet goed, zijn broertje is aan het brabbelen, de poffertjes zijn niet rond genoeg, zijn vis is te warm, zijn stoel zit niet goed, het programma op tv is niet leuk, hij wil niet naar school, hij wil niet in de nieuwe auto, hij wil niet dat het gemaaide gras in zijn tractor bak gaat terwijl hij dat vraagt, een spin die voor zijn voeten loopt mag daar niet lopen en ga zo maar door.

Het is goed voor zijn ontwikkeling en tegelijkertijd is het heel vervelend voor hemzelf, maar af en toe kan ik hem ook wel achter het behang plakken!
2 dagen geleden zou mijn vriend niet thuis komen met eten waardoor ik alleen met de mannen zou zijn heel de dag. Het begon al niet zo gezellig; hij had niet goed geslapen had een ochtendhumeur. Omdat ik dit zelf ook heb kan ik hier wel mee omgaan, gewoon met rust laten en niet teveel zeggen. Echter verdween zijn ochtendhumeur niet! Het werd een “hele dag humeur” met de bijbehorende boze buien. Wanneer hij boos is wil hij iets kapot maken/slaan/schreeuwen of alle 3 tegelijk, erg gezellig. Normaal als ik dan met hem ga spelen of samen even tv kijken of boekje lezen trekt dit wel weer bij, maar vandaag was de bui voor de hele dag gereserveerd.
Niets wat ik deed was goed, wat zijn broer deed was niet goed en wat hij zelf deed was ook niet goed. Ik kon niet de hele tijd er alleen voor hem zijn, hij heeft ook nog een broertje. Het was een lange lange lange dag voor ons allebei.
Na het avond eten merkte ik dat ik niet meer kon, ik was kapot en het positief en lief blijven werd me meer en meer onmogelijk. Hij vond het zelf ook helemaal niet fijn en merkte wel dat ik er moe van was. Met z’n 3egingen we op de grond zitten vlak voor bedtijd:
Wat een vervelende dag zo, morgen als we opstaan gaan we lief doen tegen elkaar, heel de dag! En we mogen niet boos tegen elkaar doen. Het word een feestje.
Na deze afspraak kreeg ik bij het naar bed brengen nog een aantal krijs concerten en ik was blij dat hij eindelijk in slaap viel.

Om 7.29 de volgende ochtend staat een mannetje naast mijn bed: “ Is het al ik vind je lief dag?!” Hem verteld dat dit zeker zo is. Als ik hem naar school (lees peuterspeelzaal) heb gebracht ga ik naar de winkel. Ik ga cake maken voor de kleine man, hij houdt van treinen dus ik maak een trein cake. Ook wat andere lekkere dingen gehaald. Eenmaal thuis gekomen versier ik de tafel, maak de cake en haal hem snel op.
“Mama, gaan we snel naar huis naar het ik vind je lief feest?!” ook komt de juf naar me toe “Hebben jullie een lief feest???” meer mensen vragen zich af wat een lief feest is. Samen vertellen mijn zoontje en ik dat we wel een boos zijn maar dat we elkaar heel lief vinden, daarom hebben we vandaag feest.
Heel de dag gaat het hartstikke goed, veel kusjes en knuffels voor iedereen thuis en als iemand dreigde boos te worden riepen de anderen “lief feest” en dan was het voorbij.
zijn broertje mocht brabbelen vandaag, als deze huilde in de box ging hij ernaar toe om tegen hem te kletsen om te troosten, een stom programma op tv werd genegeerd en we wachtte gewoon op iets leuks, het eten was lekker en er werd ook nog groente geproefd, in bad werd niet moeilijk gedaan over haren wassen, bij tanden poetsen ging een mond wagenwijd open, hij deelde zijn snoepjes en we lachtte veel.

Het ‘kost’ een zelfverzonnen feestdag maar dan heb je ook wat…